Bu gece gökten göğsüme düşen taşların beni ezdiği yerden yazıyorum...
İsteseydin ışığında olurdum, isteseydin birçok şey olabilirdim ama benim derdim benim ışığımda kalmak isteyen insanlarla değil benim derdim benim karanlığımdan korkmayan insanlarla benden kaçmayan insanlarla.
Nilgün MARMARA bir zamanlar şöyle söylemiş eskiden bir yıldızmış gök yüzünü yitirmiş, eğer senin baktığın gökyüzün ben olsaydım tüm ihtişamıyla parlardım gecenin sessizliğinde ben sana parlardım bir başkası beni kendi gök yüzüne gösterirdi ben sana yazardım benim yazdıklarımı bir başkası başka birine okurdu bir senin yüzüne doğardım güneş olsaydım bir başkası yüzüne bana dönüp gözlerini kapatırdı tıpkı senin yaptığın gibi yüzümü sana dönmüşken bir başkasını güldürmek mi manidar olan yoksa insanların seninle ilgili ne söylediklerimi manidar herkes her şeyi söyler;
Onu yapma çok ayıp…
Onu giyme çok ayıp…
El alem ne der….
Ne kadar da umurunda el alemin ne söylediği kendini bildiğin sürece el alemin ne dediği arkadaşın söylediği çevrendekilerin söylediği çok da önemli değildir bu hayatı sen yaşıyorsun o yolu sen yürüyorsun sen koşuyorsun onlar koşmuyor onlar yürümüyor kendine gel ayağa kalk yürümeye devam et.
