‹ Geri

Çok geç fark ettim uyudum ve uyanamadım,ne olacağını bilemedim.

 

Neylersin ölüm herkesin başında, geç fark ettim taşın sert olduğunu,geç fark ettim suyun insanı boğduğunu ateşin insanı yaktığını gök yüzünün başka bir rengi daha olduğunu çok geç fark ettim. Bu yaşıma geldim içimde 50 yaşında bir adam var sanki bedenim daha 30'unda ama içimdeki o adam 50 yaşında. Bu yaşıma gelince anladım her doğan günün bir dert olduğunu insan bu yaşa gelince anlarmış.

 

Ama....

 

 

    En kötü sonların da en güzel en şahane başlangıçları doğurduğunu da bu yaşımda öğrendim her şeye rağmen pes etmemem gerektiğini savaşmayı bırakmamam gerektiğini direnmem gerektiğini bu yaşımda öğrendim bana bunu zor yoldan kafama vura vura öğrettiler galiba bende bir sorun vardı ve gerçekten zor anlıyorum bir şeyi bir kerede anlayamıyorum bazen buna bir seferde anlayamamak da diyebilirsiniz yada başka bir isim verebilirsin çok da önemsemiyorum açıkçası insanların ne düşündüğü çok da önemli değil çünkü ben elalem ne der diye yaşamayı bırakalı çok oldu bazen o kötü hisse kapılıyorum hala bir kaç gün içinden çıkamıyorum o hissin ama beni ele geçirmesine de izin vermiyorum bu yüzden yaşa sadece mutlu ol, kendini nasıl mutlu hissediyorsan git onu yap ne yapmak istiyorsan imkanların neye müsaade ediyorsa nasıl mutlu olacaksan git onu yap yapılması gerekenleri yap kendini düşün kendini ihmal etme ve unutma sen bu dünyada teksin ikizin bile olsa teksin kendin için yaşa sev aşık ol evlen çocukların olsun klişelerden uzak dur kendini mutlu et ve kendine iyi bak kendini sevmeyi unutma.