‹ Geri

Müzeyyen....

 

Siz hiç birine ismi ile seslene bilmeyi sevdiniz mi ? Ona alışıla gelmiş klasik aşk sözcükleri yerine adı ile seslenip onun adının ne kadar güzel olduğunu söylediniz mi...

 

- Müzeyyen

-Efendim bir şey mi oldu ?

-Hiç adını söylemek hoşuma gidiyor...

 

Peki birini olduğu gibi sevmenin onu tüm benliği ile tüm hikayesi ile sevmeyi başara bilirmiydiniz ?  Bugün aramadım Müzeyyeni ama bilir o beni, çok uzakta olduğumu bilir ama o beni görür o beni duyar öyle değil mi Müzeyyen beni duyarsın görürsün, sana ne çok şey söylemek isterdim halbuki sana ne şiirler okumak isterdim, senin uğuruna ölümlü cümleler kuran herkes benim sana baktığım gibi bakmazdı Müzeyyen, şimdi karşına biri çıkacak diyecek ki ben seni daha çok seviyorum peki burada en çokları neye göre belirliyoruz Müzeyyen ? 

 

Ben seni şimdiye tanıdığın erkekler kadar çok sevmiyorum Müzeyyen, ben seni her gün bir miktar artırarak parça parça seviyorum çünkü bilirim çokların kıymetsiz olacağını çünkü bilirim çok seviyorum diyenler göründükleri kadar çok da sevmiyorlar.

Benim Müzeyyeni tanımam tamamen tesadüf çok  güzel bir tesadüf hatta tüm dünyamı aydınlatan karanlığın içinde yanan tek ışık Müzeyyen...

Ah Müzeyyen sen şimdi bilmezsin ne kadar güzel olduğunu, bu güzel olduğunu bakımlı olduğunu kabul etmen ile ilgisi yok senin yüreğin tertemiz ah Müzeyyen ne güzel kadınsın sen..