O kadar güzel çıkıyordu ki dudaklarından kelimeler, öpesim geliyordu öpemiyordum.
Ben göklere sahiptim belki ama o benim sahip olmadığım her şeye sahipti.
Onu konuşurken izlerken bazen alt dudağım ile üst dudağım kavgaya tutuşuyor, masum dilim sesleniyor yerinden
En azından biz konuşsaydık iyi di diyor.
Hiç pişman değilim gerçekten bana herkesin hayatı boyunca aradığı bir şeyi verdin.
Bazen dilime hücum ediyor kelimeler yazayım hepsini söyleyeyim istiyorum....
Desem öldürürler, demezsem ben ölürüm. Sonra gök yüzünden bahsediyorsun gök yüzünden aydan yıldızlardan doğadan
Gözünün gördüğü güzelliklerden bahsediyorsun gözlerinin içine dalıyor gözlerim
Rahatsız oluyorsun ben gözünün içine bakınca "Bana neden dik dik bakıyorsun" diyorsun dik dik bakmıyorum ömür hanım
Gözünün içinde bir sen var senin bile bilmediğin benim görebildiğim bir sen korkmuş çekingen yere düşmüş dizleri yaralanmış
Elimi ne zaman uzatsam kabul etmiyorsun ömür hanım.
Sahi gök yüzü ay dan ve yıldızlardan bahsetmiştin bu gece ayın hangi evresi dolunay mı vardı bu gece ? Dolunay akşamlarını severim bilirsin.
O narin biriydi güçsüz biri değildi diyeceğim senin için herkese böyle anlatacağım seni
Seni güçsüz görenlere inat bana sonsuz bir güç verdiğini bilmiyorsun karşıma çıkabilecek her zorluğun önüne geçebilecek
Güçlü dik duran halimi sana borçluyum ben sen güçlü ve iyi birisin ömür hanım sahi neden ömür dediğimi hiç söylemedim
Sana bir ömür verilir de ondan ömür dedim, ömür... bir ömür...
Bir gelsen şu gökyüzünün bütün ışıklarını göreceğim yüzünde.
Hiç bir şey eskisi gibi olmayacak,
Ama ben yine eskisi gibi bakacağım gözlerine.
